Haringhappen is een eeuwenoude traditie in ons land. Wanneer het haringhappen precies is ontstaan weet niemand, hoewel er bronnen zijn die de 14de eeuwse Zeeuw Willem Beukelszoon als de uitvinder van de speciale bereidingswijze ( het ‘kaken’), en daarmee van het haringhappen noemen.
Wat we met meer zekerheid weten, is dat er al in 1663 een verbod werd ingesteld in bepaalde kustdorpen om haring te kaken. Dat recht werd exclusief toegekend aan bepaalde steden, al werden de regels regelmatig aan de laars gelapt. En in de 18de eeuw werd ook een eerste poging gedaan de haringvangst aan banden te leggen om overbevissing als gevolg van het populaire haringhappen te voorkomen.
De typische Vlaggetjesdag is een begrip dat we pas kennen sinds 1947. Vroeger was dat de dag waarop de schepen weer uitvoeren. Tegenwoordig luidt Vlaggetjesdag de binnenkomst van de verse haring in, en daarmee de start van het nieuwe seizoen haringhappen.

En ook vandaag de dag is haringhappen nog altijd populair. Hoewel gerookte zalm de eerste plaats inneemt als de meest gegeten vis in Nederland, komt de zoute haring direct daarna op de tweede plaats.

Haringhappen doen we dus al lang, en graag. Maar hoe gezond is het eigenlijk?

Hollandse Nieuwe en maatjesharing: de voedingswaarde

De maatjesharing of Hollandse Nieuwe is de gekaakte haring die we voor het haringhappen gebruiken. Om die naam te dragen moet de haring aan bepaalde eisen voldoen, waaronder een minimaal vetpercentage van 16 procent.

Daarmee weet je al dat je met haringhappen flink wat vet binnen krijgt, al ligt dit vetgehalte na de bereiding wel lager dan bij de hele vis. Per 100 gram ligt het vetgehalte van maatjesharing op bijna 10 gram. Bij het haringhappen eet je doorgaans zo’n 125 gram: dan moet je rekenen op zo’n 12 gram vet per portie. Daarvan bestaat tweederde uit wat gezonde vetten genoemd worden, enkelvoudig of meervoudig onverzadigde vetzuren.
De haring bevat daarnaast ook nog eens een fikse hoeveelheid eiwitten: zo’n 19 gram per 100 gram. Ook levert het haringhappen je allerlei belangrijke vitamines en mineralen op: vooral B vitamines, vitamine D, kalium en fosfor.
Een minpuntje aan de gezouten haring is, niet verrassend, de grote hoeveelheid zout. Per 100 gram bevat maatjesharing ruim een gram zout. Met een veilige dagelijkse inname die ergens tussen de 6 en de 13 gram ligt, is dat dus wel iets om op te letten.
Maar, zolang je het niet te gek maakt, is haringhappen dus bepaald geen ongezonde traditie, die we met een gerust hart in ere kunnen houden.