Niet is zo vervelend als een overactieve blaas. Je hebt het idee dat er niks is wat je eraan kan doen, en het lijkt wel of je constant naar het toilet hoeft te rennen. Het komt heel erg plots op en je lijkt het bijna niet te kunnen tegenhouden. Mensen die last hebben van een overactieve blaas, voelen zich wel eens beschaamd en alleen op de wereld. Maar daar is in de praktijk geen reden toe. Er hebben wel meer mensen last van. Toch blijft dit voor velen een moeilijk onderwerp Natuurlijk is iedereen verschillend en gaan we niet allemaal even dikwijls naar de wc om te plassen. Een normaal gemiddelde is zo’n 5 keer per dag. Er wordt van een overactieve blaas gesproken wanneer we meer dan normaal moeten plassen per dag.

We praten er niet graag over

Op het hebben van een overactieve blaas, rust nog altijd een groot maatschappelijk taboe. Het valt op wanneer mensen een meer dan normaal aantal keer naar het toilet rennen en dat leidt soms tot gênante situaties. Toch leven we in een maatschappij waar we ons met zijn allen steeds meer bewust worden tot welke problemen een overactieve blaas kan leiden. Tal van producenten brengen steeds meer discreet incontinentiemateriaal op de markt, maar dit kan niet tegenhouden dat er nog steeds mensen zijn voor wie dit onderwerp een taboe is of dat er mensen zijn die er menen grappen over te moeten maken.

Wat is het

Het is duidelijk: het probleem overactieve blaas houdt ons meer bezig dan ons lief is. Een overactieve blaas dat is dus de plotse aandrang die we kunnen voelen om te plassen, zonder dat we er iets aan kunnen doen. Bijkomend gaat dit gepaard met veel meer moeten plassen dan per dag als normaal wordt beschouwd. Dit aspect noemen we trouwens pollakysurie. Wanneer we meer dan 8 keer per dag moeten urineren is er sprake van pollakysurie. Verder gaat een overactieve blaas ook gepaard met nachtelijk plassen. Dit noemen we trouwens nycturie. Tot slot gaat een overactieve blaas gepaard met incontinentie. We krijgen ongewenst urineverlies doordat de aandrang zo groot is, dat we het plasje niet meer kunnen ophouden. Dit komt bij een derde van de mensen die een overactieve blaas hebben voor.

Oorzaken

Je leeftijd

Een overactieve blaas is een aandoening die je gaat ontwikkelen wanneer je al een beetje ouder wordt. Vaak begint het bij de menopauze omdat we dan minder oestrogeen produceren dat nodig is om onze sluitspieren goed te kunnen laten werken. Die verminderde hormoonproductie heeft ook gevolgen voor de urineleider en onze bekkenbodemspieren.

Bepaalde voedingsmiddelen

Prikkels

Bepaalde voedingsmiddelen hebben een prikkelende werking. Dit is ook geval voor dranken zoals frisdranken, koffie, thee en andere koolzuurhoudende dranken.

Constipatie

Mensen die aan ernstige en aanhoudende constipatie leiden, kunnen hierdoor schade ontwikkelen aan de zenuwen van de sluitspier, waardoor deze niet meer goed werkt.

Infecties

Hierbij denken we aan blaasontstekingen en gynaecologische aandoeningen die ervoor kunnen zorgen dat we meer aandrang voelen om te plassen. In zulke gevallen krijgen we ook een overactieve blaas.

Angst

We zouden het bijna vergeten, maar we kunnen er niet om heen. Het spreekwoord zegt het namelijk zelf: in je broek doen van angst zorgt natuurlijk ook voor een overactieve blaas.

Operatieve ingrepen

Bij sommige operaties lopen de patiënten een klein maar niet verwaarloosbaar risico op het ontwikkelen van een overactieve blaas.

Diagnose

De diagnose zal gesteld wordt aan de hand van de symptomen die we hierboven al beschreven hebben. Om alle vergissingen uit te sluiten, is het noodzakelijk dat je hiervoor beroep doet op een arts of een specialist zoals een uroloog.

Remedies

Een overactieve blaas kan verholpen worden door het oefenen van de bekkenbodemspieren. Wanneer dit onvoldoende soelaas brengt, dan is het nodig om medicatie in te schakelen.

Medicatie

De juiste geneesmiddelen kunnen de aandrang om te plassen wegnemen, zodat de patiënt terug een normaal aantal keer per dag naar de WC kan gaan, zonder daarbij last te hebben van incontinentieverschijnselen. Deze medicijnen worden steeds verder ontwikkeld, om bijwerkingen zoals droge mond, duizeligheid, constipatie en problemen met het zicht te vermijden.